Owczarek niemiecki
Lewą trzymałem się mocno, a prawą kłułem łapę, która chciała mnie chwycić. Cóż będę wam opowiadał o mojej walce, rozpaczy i strachu! Jak długo się broniłem — nie wiem. W takiej sytuacji kwadrans dłuży się jak wieczność, ale siły już mnie opuszczały, a obie przednie łapy niedźwiedzia były wielokrotnie pokłute owczarek niemiecki pocięte przeze mnie, gdy — nareszcie! — usłyszałem przez pomruki i wycie niedźwiedzia szczekanie naszego psa, który poszedł z ojcem na polowanie.Jeśli trafnie przypuszczam, Old Shatterhand pojechał w ślad za nami... Spójrz na skraj lasu! Czy nic nie widzisz? — Tak, tak! — potwierdził Davy. — Jedno drzewo się porusza. Widzę, jak się trzęsie korona! Nie ma wiatru, a więc tam są ludzie! — Teraz i ja widzę. Ale nie przyglądaj się, aby Ogallalla nie zaczęli czegoś podejrzewać! I zawołał głośno po niemiecku w kierunku krateru: — Nie upadaj na duchu, Marcinie! Pomoc jest blisko! Dopiero co nasi przyjaciele dali znak! Nie wymienił imienia, aby Ogallalla nie zrozumieli. — Czemu wyje ten pies! — złościł się wódz.
Do takich namiętnych smakoszy zaliczał się mężny Bob. — Co ci wpadło do głowy? — roześmiał się Marcin. — Opos tutaj? Czy opos posiada podkowy? — Co opos posiadać, to nie obchodzić pan Bob. Opos być wyśmienite mięso i pan Bob teraz spróbować złapać oposa. Chciał podążyć za siadem, ale Marcin powściągnął jego zapał. — Zostań tu i nie ośmieszaj się, stary! Nie ma mowy o oposie — to za drobne zwierzątko, aby wydeptać takie ślady. bug de_dust2 intel Jezdnia pracowita niespodziewanie krzyczy smaczne kostki.